Blog. Lama-wandeling op de Wattenberg
Een avontuurlijke gezinswandeling op de Wattenberg, samen met Hans Geisler en zijn vier lama’s Shayen, Berlingo, Winny en Balu.
Samen met een Israëlische vakantiegastfamilie en mijn kinderen bezochten we afgelopen zaterdag Hans Geisler en zijn lama’s op de Wattenberg. Al van ver beneden kon je de grappige viervoeters zien toen ze over het hek naar beneden in het dal keken.
Hans heette ons van harte welkom op zijn boerderij. Naast de vier mannelijke lama’s, genaamd Shayen, Winny, Berlingo en Balu, heeft hij nog vijf vrouwelijke lama’s. Op de Oberfelderhof op de Wattenberg zijn niet alleen lama’s te vinden, maar ook enkele kippen en melkkoeien, die de zomer doorbrengen op zijn alpenweide in het Wattental.
In de plaatselijke kaasmakerij in het alpendorp Melang wordt overigens de heerlijke Wattener Almkäse gemaakt, die we later nog mochten proeven.
We gaan de lama’s halen
Samen met vier enthousiaste kinderen haalt Hans de lama’s uit hun uitloop en maakt hij ze klaar voor onze wandeling. Shayen en Berlingo krijgen een pakzadel, Balu een soort zadel waarop we onze rugzakken mogen ophangen of inpakken. Hans legt ons uitgebreid uit waarom lama’s enerzijds goed geschikt zijn voor de bergen en anderzijds ook uitstekende lastdragers zijn.
Lama’s komen oorspronkelijk uit het hoogland van de Andes. Ze werden en worden daar nog steeds ingezet als lastdieren, omdat andere lastdieren en vervoersmiddelen in de bergen van Zuid-Amerika ondenkbaar zijn. Met gemak en trefzekerheid bewegen ze zich voort op moeilijk begaanbaar terrein, omdat de onderkant van hun voeten bestaat uit twee leerachtige kussentjes (eeltzolen). Er zijn geen hoeven of hoefijzers nodig om deze verbazingwekkend veerkrachtige voeten te beschermen. Lama’s hebben een lage eiwitbehoefte en kunnen zich daarom zeer goed redden op extensief beheerde gronden. Het is dus een dier dat volstaat met het voer dat ter plaatse groeit.
De wandeling begint
Hans stopt zijn persoonlijke spullen in de grote fietstas van Shayen. Daarna beginnen we aan onze tocht. De kinderen zijn enthousiast, want ze mogen deze goedaardige en intelligente dieren nu helemaal zelf leiden en zo een grote verantwoordelijkheid op zich nemen.
De strijd met de vraatzuchtige lama's
Eerst lopen we langs de weg richting het bos. In het begin loopt de groep (kinderen en lama’s) nog niet zo soepel samen, wat vooral komt doordat de dieren voortdurend worden verleid door het sappige groen langs de weg. Hans legt ons uit dat ze niet regelmatig vers gras te eten krijgen, omdat ze anders te dik zouden worden. Steeds weer helpen we de kinderen om de grappige lama’s aan te moedigen verder te lopen. Bij een kleine fontein verfrissen we ons allemaal, voordat we verder omhoog gaan.
Prachtige uitzichten
Onze gasten zijn helemaal enthousiast over het uitzicht en het adembenemende landschap. Hoewel ik zelf al vaak op de Wattenberg en in de omgeving ben geweest, kan ik dit alleen maar bevestigen. Het uitzicht op het tegenoverliggende Karwendelgebergte en het Inntal nodigt uit om even stil te staan. Het lijkt bijna alsof zelfs de lama’s van de stilte en het uitzicht genieten.
De welverdiende snack
Op een open plek in het bos houden we even pauze. Hans haalt uit de fietstassen een heerlijke regionale snack tevoorschijn: zelfgebakken brood en kaas, vlierbessensiroop, zelfgekweekte tomaten, komkommers en eieren, worst – dit alles liefdevol gegarneerd met eetbare bloemen.
Tijdens de korte pauze komt onvermijdelijk de vraag naar voren of lama’s nu eigenlijk spugen. Hans bevestigt dit en legt uit dat het spugen een uiting is van de rangorde binnen de kudde. Lama's spugen uiterst zelden naar mensen. Ze doen dit alleen als ze extreem geïrriteerd raken of zich door mensen bedreigd voelen.
Op de terugweg door het bos
Na een hapje en een drankje wandelen we verder over een bosweg. Tegen het einde loopt deze steil naar beneden en Hans vraagt ons om de kinderen te helpen bij het leiden van de lama’s. Hoewel lama’s erg attent zijn en goed op de kinderen letten, lopen ze op de terugweg toch behoorlijk snel. Onderweg komen we steeds weer wandelaars of fietsers tegen die enthousiast zijn over onze vrolijke groep.
Tot slot een ritje op de lama
Binnenkort zijn we weer in de buurt van de boerderij. De kinderen mogen nog een kort rondje op Balu rijden. Dat vinden ze allemaal ontzettend leuk!
Daarna nemen we afscheid van Hans en zijn lama’s. Het was een heerlijke dag in de natuur, die dankzij deze unieke dieren onvergetelijk zal blijven.
Wil je meer weten over Hans, zijn lama’s en tochten, kijk dan eens op zijn Instagram-kanaal ...
