Interview met de kunstenaar Wolfgang Baldauf

Ein Mann steht vor drei holzgetäfelten Kunstwerken, die Tierfiguren zeigen. Der Hintergrund ist dunkel, wodurch die Gemälde hervorgehoben werden.

De 35-jarige kunstenaar Wolfgang Baldauf, geboren in Halle, heeft zijn sporen verdiend in de mode- en productfotografie en is in 2012 overgestapt naar het artistieke vak. Zijn passie ligt bij de analoge fototechniek. Hierbij worden beelden vanuit de camera op andere materialen zoals papier of glas geprojecteerd en daarop vastgezet. Klinkt eenvoudig, maar dat is het niet. Pas na ongeveer twee jaar knutselen en experimenteren slaagde de kunstenaar erin om, dankzij speciale technieken, sculpturen op hout te projecteren.

Elk eindproduct is een uniek exemplaar en inmiddels is ook de vraag naar zo’n bijzonder houten kunstwerk gestegen. Toch luidt zijn motto: van elk negatief is er slechts één werk of sculptuur.

Tijdens een persoonlijk gesprek kon ik meer te weten komen over de kunstenaar en zijn werk.

Hoe ontstaan je kunstwerken?

„Eerst teken ik een lijn die voortkomt uit een innerlijke emotie. Langzaam ontwikkelt de tekening zich en uiteindelijk heb ik een sculptuur gecreëerd met bijzondere, ja bijna onnatuurlijke verdraaiingen en spiraalvormige lichamen. Omdat bepaalde houdingen in het echt niet mogelijk zijn, kwam ik op het idee van die bijzondere draai; die ontstaat dan altijd spontaan en intuïtief”, aldus Wolfgang. Hier wordt duidelijk hoe de kunstenaar zich door zijn gevoelens laat leiden en deze op zijn werken overbrengt.

Heller Galerieraum mit modernen Gemälden an weißen Wänden, dezent beleuchtet, schafft eine ruhige und einladende Atmosphäre für die Ausstellung.

Kun je je werkstappen kort uitleggen?

Eerst wordt er een sculptuur gemaakt van verschillende materialen. Vervolgens wordt de sculptuur gefotografeerd met een analoge camera en wordt de film direct ontwikkeld. Het gekozen hout wordt zo bewerkt dat het klaar is voor de analoge ontwikkeling, d.w.z. dat het hout wordt voorzien van een lichtgevoelige laag. In de donkere kamer wordt het dragermateriaal belicht en ontwikkeld. Het kunstwerk is klaar!

Welk materiaal gebruik je het liefst?

Das Bild zeigt eine abstrakte Silhouette eines menschlichen Torsos in sepiafarbenen Tönen mit weichen Schatten, die die Körperform betonen.

Het is zonder twijfel hout. De nerf en de kleur zijn doorslaggevend bij de keuze van het hout. Zo is sparrenhout erg licht, geelachtig tot wit, terwijl dennenhout een rood-geelachtige tint heeft en alpendenhout meestal lichtbruin is.
Het hout geeft door zijn natuurlijke nerf vorm aan het kunstwerk. We hebben het hier over lineaire kunst. Het gebruikte hout heeft geen scherpe randen, waardoor de vrouwelijke vormen van de vrouw ook beter geschikt zijn voor sculpturen. En de vrouwelijke trekken bevallen de kunstenaar duidelijk beter.

Je bent inmiddels een bekend figuur in Hall en mocht de nieuwjaarskaart voor 2020 ontwerpen. Hoe is dat zo gekomen?

Ik was natuurlijk erg trots en vereerd toen het comité van het „Lambichler Sozialfonds“ (opgericht in 2016 door de Marianische Congregatie Hall) vorig jaar contact met mij opnam en mij de opdracht gaf om de nieuwjaarskaart voor 2020 te ontwerpen. Om precies te zijn gaat het om 200 houten plaatjes, die ik heb belicht en ontwikkeld. Er is een fragment te zien van de Lange Graben met uitzicht op de Münzerturm. Ik was erg onder de indruk van het liefdadigheidsdoel en het was dus een win-winsituatie voor beide partijen. In de zomer van 2019 ben ik met mijn werk begonnen en in november waren 200 houten bordjes klaar.

Waar ga je volgende reis naartoe?

„Eigenlijk weet je dat toch nooit”, zegt Wolfgang lachend. Hij zal in ieder geval trouw blijven aan de fotografie en aan zijn techniek blijven sleutelen, of beter gezegd: proberen deze te verfijnen. Daarnaast wil hij graag hybride creaties maken, dat wil zeggen: zijn techniek uitproberen op beton of rivierstenen uit de Inn. Zijn motto luidt immers: „Een kunstenaar mag nooit stilzitten!“ Daarom worden beslissingen volgens de kunstenaar meestal heel spontaan genomen. We mogen dus benieuwd zijn wat de toekomst nog voor spannende dingen voor Wolfgang Baldauf in petto heeft.

Abstraktes Bild mit sehnartigen Formen in Brauntönen auf strukturiertem Hintergrund, die eine gewisse Tiefe und Bewegung vermitteln.

Heb je iets om het stressvolle kunstenaarsleven in balans te houden?

Opnieuw lacht hij en zegt dat zijn werk geen werk is. Het is veeleer passie, obsessie en een innerlijke drang om iets tot een goed einde te brengen. In zijn vrije tijd is hij een ambitieuze bassist in verschillende jazzbands. Al zo’n 20 jaar maakt hij samen met zijn zus Petra muziek. Hun huidige project heet Sassophonic, een elektronisch project met dansbare jazzmuziek. Ze produceren hun video’s zelf. Benieuwd naar de muziek van Wolfgang en Petra?

Meer informatie over Wolfgang Baldauf is te vinden op zijn Facebook-pagina.