Lentebloemen. De eerste voorbodes

Tijdens een korte fotowandeling laat ik je 13 voorjaarsbloeiers zien die we vlak bij ons kunnen vinden. 13 – wat een onbeduidend klein aantal, maar 13 voorjaarsbloemen kennen is toch altijd nog beter dan geen enkele, nietwaar?
Tijdens je volgende wandeling zul je er vast een paar herkennen. Let eens op de fijne details, de perfectie van de kleurrijke bloemen, en neem een beetje positieve energie mee naar huis.

Voorjaarsbloemen bereiden zich al veel langer voor op de lente dan wij. Al onder het bladerdak of de laatste restjes sneeuw bundelen ze hun krachten en activeren deze geleidelijk vanuit de knollen en bollen. Zolang de loofbomen in de bossen nog geen bladeren dragen en het zonlicht tot op de bosbodem schijnt, is het hun tijd!

De sneeuwroos is altijd een van de eersten! Ze komen soms in zeer grote aantallen voor, voornamelijk in open bergbossen en op rotsachtige hellingen. (Tip: Halltal)

Deze kleine bloemen, die diepblauw tot violet, wit en roze zijn, komen in het voorjaar in grote aantallen voor in gemengde beuken-, eiken- en naaldbossen. De bladeren verschijnen pas na de bloei en overwinteren. Daarom zie je bij de bloeiende leverbloempjes meestal geen bladeren.

De naam ‘bosanemoon’ komt waarschijnlijk doordat de bloemblaadjes heel gemakkelijk door de wind worden meegevoerd. Opvallend zijn vooral de drie schutbladeren aan de stengel met de ‘vijf vingers’.

De klein hoefblad is een van de planten die zich als eerste op de meest onvruchtbare grond vestigt. Ook deze plant is altijd een van de eerste voorjaarsbloeiers!

In het voorjaar, bij veel licht, vormt de plant open bloemen die door insecten worden bestoven. In de zomer daarentegen, in de schaduw van de bomen, worden gesloten bloemen gevormd die zichzelf bestuiven.

Eén bloem – vele namen: de Beieren noemen haar Gemsbluaml, de Zwitsers Flühblümchen en de Oostenrijkers Petergstamm. Bij ons is ze ook te vinden op de achterkant van de munt van 5 cent. Ook de naam Platenigl is hier wijdverbreid.

De lenteknoopbloem (of ‘Märzenbecher’ in Duitsland) heeft, in tegenstelling tot het sneeuwklokje, geelgroene stippen aan het uiteinde van de bloemblaadjes. De bloemen van de lenteknoopbloem zijn giftig!

De voorjaarskrokus is een ware schoonheid! Helaas is dit maar van korte duur, want de krokussen bloeien heel snel uit.

De Seidelbast is geen „bloem”, maar een kleine struik met een grijsbruine schors. De geur doet me altijd denken aan lekker ruikend wasmiddel. Maar pas op: de Seidelbast is al giftig bij aanraking!

De eerste voorjaarsbloem die het liever wat schaduwrijker heeft. De boszurekruid groeit zelfs bij een minimum van 1/160 van het daglicht nog steeds. Bij sterke zonnestraling verandert de plant zelfs de stand van haar bladeren door de veerbladeren naar beneden te vouwen. Hierdoor beschermt de boszurekruid zichzelf tegen waterverlies.

De sneeuwheide is een robuuste voorjaarsbloeier. Soms kan de sneeuwheide al in december bloeien. Vorst kan de plant niet schaden; ze verdraagt temperaturen tot min 30 graden goed. Wie kijkt er nu niet uit naar die paarse kussentjes op de bergen?!

Ze ruikt betoverend zoet, is ongelooflijk onderhoudsvriendelijk en wordt beschouwd als een kleurrijke voorbode van de lente.

Mijn absolute favoriete bloem, als de sneeuw in het voorjaar van de bergweiden is verdwenen. Als je haar ziet, weet je dat de vroege zomer niet ver meer is… ;)