Hannah Crepaz: De cultuur in Hall is vrouwelijk
Interview met Hannah Crepaz, directrice van Galerie St. Barbara
Ik had het genoegen kennis te maken met een van de bekendste en, wat mij betreft, ook meest opmerkelijke vrouwen uit de Tiroolse cultuurscene. Hannah Crepaz is artistiek directeur van het Osterfestival Tirol en staat al meer dan een decennium aan het roer van de culturele instelling Galerie St. Barbara in Hall in Tirol.
Hannah, je bent opgegroeid met het culturele werk van je ouders. Hoe heeft dat je gevormd?
Ze lacht. „Ik ben als kind opgegroeid in deze cultuur. In 1968 richtte een groep jongeren in Hall de Galerie St. Barbara op en nodigde mijn ouders, Maria en Gerhard Crepaz, uit om het muzikale programma samen te stellen. Kunst en muziek waren mijn tweede thuis. Bovendien mocht ik mijn ouders vergezellen op hun reizen.” Het motto van mijn vader luidde: „Een verloren dag op school is een gewonnen dag voor het leven.”
Tegenwoordig is ze zelf moeder van een dochter, die volkomen vanzelfsprekend door de kantoorruimtes van Galerie St. Barbara dartelt. Maar de tijden zijn veranderd, vindt Hannah. Juist voor vrouwen is het niet eenvoudig om de balans tussen werk en gezin te vinden. Net als vele anderen voelt ook zij de voortdurende druk van de samenleving. Daarom steunt ze de roep om een rechtvaardige taakverdeling. Ook mannen moeten hun traditionele rolbeeld heroverwegen. De politiek moet hier actie ondernemen, bijvoorbeeld door een wettelijk voorgeschreven verdeling van het ouderschapsverlof tussen mannen en vrouwen, vergelijkbaar met het Zweedse model.
Het Paasfestival Tirol bestaat al meer dan 32 jaar. In 2009 heb je de artistieke leiding op je genomen.
In het begin – in 1989 – heette het Paasfestival Tirol “Muziek van de Religies”. Elk jaar stond een andere cultuurkring en de daarmee verbonden religies centraal. Hannah ziet zichzelf als bemiddelaarster. Met haar werk wil ze ons kennis laten maken met het onbekende en een brug slaan tussen verre culturen, om zo een mentaliteitsverandering te stimuleren.
Het enige multidisciplinaire festival in het westen van Oostenrijk, dat dit jaar onder het motto ‘Vrede?’ staat, krijgt hiermee een intense invulling. Vanwege de coronacrisis moest het met Pasen worden afgelast en wordt het gedeeltelijk ingehaald als oktoberfestival. Oostenrijkse kunstenaars behandelen het thema van het verlangen naar vrede. Het programma is uitgebreid: oude en nieuwe muziek, dans en lezingen. Gewoonlijk vindt het Paasfestival Tirol plaats op 40 locaties en in andere bijzondere formats, op plekken waar mensen nauwelijks in aanraking komen met kunst of in de marge van de samenleving leven.
Wat betekent je werk voor jou? Hoe staat het met de culturele scene? Hoe is de verdeling tussen mannen en vrouwen?
De kunst- en cultuurscene is erg klein en overzichtelijk. Je komt steeds weer dezelfde mensen tegen en er is meestal een levendige uitwisseling, wat heel fijn is. In de leidinggevende functies worden kunst en cultuur vaak door mannen gedomineerd. Het is mooi om te zien dat de Weense Volksoper door een vrouw is overgenomen. Maar natuurlijk spelen vrouwen een belangrijke rol in deze scene. Hannah noemt ze liefkozend „de ijverige bijen“. Bij dit onderwerp merk je dat de anders zo rustige Hannah emotioneler wordt. Hannah krijgt van haar mannelijke collega’s wel degelijk het respect dat ze ongetwijfeld verdient. Haar werk laat weinig aanleiding tot kritiek, omdat ze naast vooraanstaande persoonlijkheden vooral lokale en jonge kunstenaars ondersteunt. Afgunst en wrok leiden juist in de kunst- en cultuurscene tot een zinloos verlies aan energie, daar is de inwoner van Halle van overtuigd.
Het werk van Hannah en de galerie is tot over de grenzen heen bekend, waardoor kunstenaars uit eigen beweging contact met haar opnemen. Toch reist ze graag en veel door Europa om componisten, muzikanten of dansers live te zien optreden en hen vervolgens naar Tirol te halen.
Je bent een heel creatief persoon. Wat inspireert je? Waar komen je ideeën vandaan?
Hannah is lid van diverse culturele commissies. Haar werkdag eindigt niet om 17.00 uur wanneer ze haar bureau in Galerie St. Barbara verlaat. Integendeel: haar werk is altijd alomtegenwoordig en ze pakt alles met passie aan. Uit deze innerlijke motivatie komen geweldige ideeën voort. Maar eigenlijk zijn het de kunstenaars en de muziek die haar vooral inspireren.
Je woont en werkt in Hall. Wat betekent deze stad voor jou?
De stad Hall, met haar hoge levenskwaliteit, is voor haar een ware krachtplek. De betoverende binnenplaatsen werken erg rustgevend op haar, en de kleine, kronkelige steegjes zetten haar aan tot dromen. Deze kleine, bijzondere plekjes geven haar veel kracht en energie. Maar ook de omringende natuur inspireert de kunstenares. Ze houdt van bewegen in de frisse lucht. Hannah Crepaz waardeert het enorm dat je binnen enkele minuten in Absam of Gnadenwald bent, waar je je helemaal kunt uitleven.
Zo moeder, zo dochter. Beiden keren na lange reizen door Europa graag terug naar hun geboortestad. „Het belangrijkste voor een goede moeder-dochterrelatie is de band met je eigen kind”, aldus Hannah. Ze vindt het heel belangrijk om bewust tijd vrij te maken waarin ze – zonder afleiding – tijd voor haar dochter heeft. Zelfs als het ’s avonds wat later wordt, doet Hannah samen met Alice haar best om iets lekkers te bakken of te knutselen.
Ik wil mijn dank uitspreken voor het inspirerende gesprek en hoop dat wij allen, die geraakt worden door cultuur – in welke vorm dan ook –, spoedig terugkeren naar een goed nieuw normaal.
Het Oktoberfestival vindt plaats van 20 oktober tot en met 30 november 2020. Het programma van musik+ 2020/21 begint op 27 oktober met een concert van „Jordi Savall en vrienden“ met de titel „Toevlucht in de herinnering“ in het zoutmagazijn van Halle. Meer informatie op: https://www.musikplus.at/